I'm sorry. This blog don't have 'English' version…

29 ธันวาคม: เล่นสโนว์บอร์ดที่ซาโอ้ จังหวัดยะมะงะตะ // December 29^th: Played Snowboard at Zao, Yamagata prefecture

ผมกับรุ่นพี่ที่เซนไดและเพื่อนของรุ่นพี่ก็เดินทางไปเล่นสโนว์บอร์ดที่จังหวัดยะมะงะตะตั้งแต่เช้า ไปถึงประมาณ 10 โมง อากาศดีมากเลย ท้องฟ้าโล่งไม่มีหิมะตก พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นสีขาวเนื่องจากหิมะที่ตกติดต่อกันไปหลายวัน ... แต่ก่อนอื่นต้องไปเช่าชุดก่อน เพราะไม่มีเป็นของตัวเอง (คนอื่นบางคนมี) หมดไป 6,500 เยน รวมกับค่าขึ้นกระเช้าและค่าใช้จ่ายอื่นๆ หมดไปอีก 4,700 เยน ... จากนั้น ก็ต้อง "ฝึกเล่น" ล่ะครับ มีเวลาไม่มาก ประมาณ 1 ชม.ครึ่งเอง ให้รุ่นพี่ที่เลนเป็นช่วยฝึกให้

ก่อนอื่นต้องให้ใส่สโนว์บอร์ดให้เป็นก่อน (กว่าจะใส่ได้ตั้งนาน) จากนั้นก็ให้ฝึกยืนเป็นสโนว์บอร์ดอยู่กับที่ (หน้าคว่ำไปหลายรอบ!) แล้วจึงค่อยๆ ไหลลงมา ... ฝึกยังไม่ค่อยได้เลยก็ต้องขึ้นเล่นแล้วเพราะถึงเวลาที่จองไว้ประมาณเที่ยงกว่า ... ข้าวเที่ยงยังไม่ได้กินเลยแล้วจะเอาแรงจากไหนไปเล่น??

ลานสกีที่ไปเล่นมี 3 ชั้น ก่อนเล่นเลยชั้นไปชั้นสูงสุดก่อน เพื่อไปดูองค์พระพุทธรูปที่จมอยู่ใต้หิมะ บางครั้งหากหิมะตกหนักมากๆ อาจเหลือเพียงแต่เศียรของพระพุทธรูปที่โผล่พ้นกองหิมะ! บริเวณตั้งกล่าวเป็นยอดเขา อุณหภูมิประมาณ -10 องศา จากนั้นก็ลงมาชั้นที่ 2 เพื่อมาเล่นสโนว์บอร์ด (อยากลองเล่นจากชั้นบนสุดนะ แต่เสี่ยงเกิน ทางแคบและชัน) เล่นไปประมาณ 2 ชม. ทั้งตีลังกา หน้าทิ่ม หงายหลัง (เป็นสิ่งที่ถูกนะ หากเร็วเกินหรือจะชนอะไรก็ให้หวายหลัง ไม่ใช่หน้าทิ่ม!) ไหลมาได้เต็มที่ก็ 1 ใน 3 ของเส้นทางเอง เหอะๆ (คนเยอะด้วยนะ ไม่กล้าเล่น เหอะๆ)

หลังจากเล่นเสร็จ พวกเราก็จะไปทาน "ข้าวเที่ยง" ปรากฏว่า ร้านอาหารปิด เซ็งจริงๆ (ร้านอาหารบนเขาจะปิดบ่าย 3 โมง ตอนที่เล่นเสร็จประมาณว่าเลยไป 5 นาที!) ก็เลยลงมาซื้ออะไรกินนิดหน่อยพอไม่ไหวหิว แล้วเดินทางกลับประมาณ 4 โมงเย็น มาถึงเซนได 6 โมงเย็นกว่า (หิวมากมาย!!!) จากนั้นก็ไปกิน "ข้าวเที่ยงและข้าวเย็น" ที่ร้านอาหารเกาหลีในเมือง หมดไปประมาณคนล่ะ 1,800 เยน เหอะๆ

ปล. ภาพทั้งหมดผมไม่ได้ถ่ายเองนะ เพราะเสี่ยงเกินไปหากจะเอากล้องขึ้นไปเล่นสโนว์บอร์ดด้วย ภาพทั้งหมดมาจากเพื่อนของรุ่นพี่ที่ไปด้วย ... ขอบคุณมากครับ

31 ธันวาคม: ไปศาลเจ้าโอซะกิ ฮะชิมัง และงานเลี้ยงปีใหม่ของนักศึกษาไทยในเซนไดที่ร้านอาหารไทย บ้านไทยล้านนา // December 31^st: Did merit at Osaki Hachiman Shrine and joined New Year Party at Ban Thai Lanna restaurant in downtown

ประมาณบ่าย 2 โมงผมก็เดินทางไปศาลเจ้าโอซะกิ ฮะชิมัง อีกครั้ง เพื่อไปเข้าร่วมพิธีที่ชื่อ Toshikoshi Oharae-shiki ซึ่งตอนแรกก็ไม่เข้าใจหรอกว่าในพิธีจะมีให้ทำอะไรบ้าง (ก็อ่านภาษาญี่ปุ่นแทบไม่ออกนี่ เหอะๆ) ไปถึงผมก็เข้าไปนั่งรวมกับคนอื่นๆ (กะว่ามั่วตามไป ... แล้วจะได้บุญไหมเนี่ย!?) พอถึงเวลาพิธีก็มีนักบวช (น่าจะรวมเจ้าอาวาสด้วย) 5 รูปออกมาทำพิธี สำหรับพิธีก็ประมาณว่า นักบวชจะสวดคำสวด (ซึ่งผมไม่เข้าใจ) แต่ในระหว่างนั้นก็ให้ผู้ฟังเอากระดาษที่เขาแจกให้มาทำเหมือนกับเช็ดรอบตัว แล้วเอาเศษกระดาษฝอยๆ มาโปรยให้ผ่านตัวไป... ผมเข้าใจว่าเหมือนกับต้องการให้ปัดเป่าสิ่งไม่ดีต่างๆ ออกไป แล้วรอรับสิ่งดีๆ ที่จะเข้ามาในปีหน้า จากนั้นก็ให้ไปรับเครื่องดื่มอะไรซักอย่าง (กลุ่มเดียวกับแอลกอฮอล์แหละ แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร) มาดื่ม ก็เป็นอันเสร็จพิธี ... เร็วมากครับ ถ้าเป็นที่ไทยคงมีงานมากกว่านี้ เหอะๆ

ประมาณ 5 โมงเย็นก็เดินทางไปร้านอาหาร บ้านไทยล้านนา ไปเข้าร่วมงานปีใหม่ของนักศึกษาไทย ปีนี้คนมาน้อย รวมแล้วประมาณ 14 คน หลายคนไปเที่ยวต่างจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นในช่วงนี้ ก็กินไปกันไปเรื่อยๆ ตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ดูทีวีรายการพิเศษของทางประเทศญี่ปุ่น ที่มีการแสดงจากดาราตลก แล้วก็การร้องเพลงโดยเหล่านักร้อง นอกจากนั้นก็มีพิธีมอบตำแหน่งประธานสมาคมนักศึกษาไทยในเซนไดคนใหม่ แล้วก็ ... รอนับถอยหลังขึ้นปีใหม่กัน

"10 ... 9 ... 8 ... 7 ... 6 ... 5 ... 4 ... 3 ... 2 ... 1 Happy New Year!" ปีใหม่ก่อนไทยไป 2 ชม. พร้อมกับระบบเครือข่ายโทรศัพท์มือถือที่ล่มไปชั่วขณะ เนื่องจากปริมาณการโทรและการส่งข้อความจำนวนมาก (ไม่น่าเชื่อว่าประเทศญี่ปุ่นยังมีเหตุการณ์นี้!) หลังจากนับถอยหลังเสร็จ พวกเราก็ออกไปศาลเจ้าใกล้ๆ กับร้านอาหาร ไปทำบุญรับปีใหม่กัน ... ที่นี่ก็มีเซียมซีเหมือนกับวัดไทยนะ แต่ไม่ได้มาเขย่าอย่างวัดไทย เขาให้หยิบคำทำนายจากกล่องเลย สำหับใครที่เปิดอ่านแล้วพบว่าไม่ใช่สิ่งที่ดี ก็จะไปผูกกับต้นไม้หรือที่ที่จัดให้ในบริเวณศาลเจ้าเลย หากใครได้คำทำนายที่ดีก็เอาติดตัวกลับบ้านไป

สำหรับผมก็ได้คำทำนายที่ดีนะ เขาบอกว่า "หากมีเรื่องกำลังอยู่ในความมืดมน ปีนี้ก็จะเริ่มเห็นแสงสว่าง (ทางออก) (ขอให้เป็นเรื่องงงานวิจัยเถอะ งมมาเป็นเดือนและ!) การเรียนก็จะดี ไม่ควรย้ายที่อยู่ในช่วงนี้ (แต่เดินทางประเภทท่องเที่ยวได้) อย่าเอาตนเป็นที่ตั้งเมื่อจะสานสันพันธ์กับคนอื่น (เพื่อน เพื่อนร่วมงาน เป็นต้น) หากไม่สบายให้รีบรักษาตัว" ... สาธุ (มีเรื่องหนึ่งที่คำทำนายบอก แต่ขอไม่บอกคนอื่นแล้วกัน หุหุ) เสร็จแล้วผมกับรุ่นพี่บางคนก็เดินทางกลับครับ ที่เหลือก็นั่ง "เมา" ฉลองปีใหม่กันไป เหอะๆๆๆ

1 มกราคม: ไปศาลเจ้าโอซะกิ ฮะชิมัง // January 1^st: Did merit at Osaki Hachiman Shrine

วันที่ 1 ผมก็ไปทำบุญปีใหม่ที่ศาลเจ้าโอซะกิ ฮะชิมัง อีกครั้ง ไปถึงประมาณ 8 โมงเช้าก็มีผู้คนหนาตาดี มีการออกร้านขายอาหารบริเวณทางเดินมายังศาลเจ้า ดูรูปเอาแล้วกัน

2 มกราคม: วันแห่งการช้อปปิ้ง! // January 2^nd: Shopping Day!

วันที่ 2 ที่ผ่านมารุ่นพี่บอกให้เข้าเมืองเปิดหูเปิดตา เนื่องจากหลังปีใหม่จะเป็นวันแห่งการช้อปปิ้งของคนญี่ปุ่น (วันสิ้นปีกับวันขึ้นปีใหม่ร้านค้าส่วนใหญ่ปิด อย่างเช่น ร้านอาหารปิดเกือบหมด ยกเว้นในสถานีรถไฟหรือตามห้างฯ ใหญ่ๆ ... ไม่เหมือนไทยนะ แข่งกันเปิดขายของ) สินค้าเกือบทุกรายการและเกือบทุกร้านจะลดราคาลด หรือออกโปรโมชั่นที่ผมขอเรียกว่า "โปรโมชั่น Shopping Bag"

โปรโมชั่น Shopping Bag หมายความว่า ร้านค้าจะรวมของหลายรายการแล้วใส่ไว้ในกระเป๋า (หรือถัง เช่น ร้าน adidas) แล้วไม่ให้ลูกค้าเห็นของข้างใน (บางร้านอาจแปะข้อมูลสินค้าข้างในกระเป๋าเอาไว้ให้ลูกค้าเห็น) เช่น ของข้างในทั้งหมดมูลค่า 15,000 เยนก็จะขายแค่ 10,000 เยน เป็นต้น จำนวนชุดที่ขายก็แตกต่างออกไปตามแต่ละร้าน มีเกือบชุกร้านรวมถึงร้านสินค้าแบรนด์เนมด้วย … ส่วนใหญ่เป็นสินค้าสำหรับ "ผู้หญิง" นะ... เพราะผู้หญิงเป็นับช้อปปิ้งนี่!

... ดูเหมือนจะเป็นการเอาของรุ่นเก่า หรือของใกล้หมดอายุมาขายหรือเปล่า ... คำตอบคือ "ไม่ใช่" อย่างร้าน adidas จะทำเป็นของรุ่นพิเศษออกมาขายโดยเฉพาะ หรือร้านสินค้าแบรนด์เนมอื่นๆ ก็จะเอาของที่ขายอยู่ทุกวันหรือเป็นของรุ่นใหม่มาทำโปรโมชั่น ... ดังนั้นรับประกันได้ว่าของข้างใน "ดี" "ใหม่" "ปลอดภัย" "คุ้มค่าในทางตัวเงิน (เพราะมูลค้าของข้างในมากกว่าราคาที่ขาย)" แน่นอน (แต่เราจะมีโอกาสใช้ได้หมดทุกอย่างรึเปล่าก็เป็นอีกเรื่องนะ เหอะๆ)

ตอนแรกผมก็เข้าใจว่าเวลาขายจะเริ่มประมาณเวลาเปิดร้าน คือประมาณ 9 โมงถึง 10 โมงเช้า แต่พอไปถึงก็พบว่าคนจำนวนมากเดินทางกลับบ้านกันแล้ว!! ก็เพราะว่าหลายร้านเปิดกันตั้งแต่เช้า เช่น 7 โมงเช้า!!! … คนที่มาช้อปปิ้งก็รวมถึงรุ่นพี่ผู้หญิงด้วย บางคนหมดไป 3 หมื่นกว่าเยนก็มี ... ช้อปกระจายจริงๆ (อยากรู้จังว่าหากเพื่อนๆ ผมมาอยู่ญี่ปุ่นแล้วได้ทุนเรียนด้วยจะช้อปกันเท่าไรกัน)

หมดแล้วครับกับกิจกรรมช่วงปีใหม่ของผม ... แล้วก็มีอีกเรื่องที่จะประกาศ ... ผมจะหยุดการอัพเดตบล็อกของผมตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เหลือเพียงอัพเดตรูปที่ไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ เท่านั้น!

ทำไมกันล่ะ?? ก็เพราะว่า "แทบไม่มีคนอ่านครับ" (ไม่ต้องนึกถึงคอมเมนต์ที่ก็ไม่มีเลย!) ไม่รู้จะอัพบล็อกไปเพื่ออะไร เวลาผมเขียนบล็อกแต่ละครั้ง (ที่มีทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ) ผมใช้เวลาร่วมๆ อย่างน้อย 10 ชม.ต่อครั้ง ... ถึงแม้จะพยายามคิดว่า "ได้ฝึกภาษาอังกฤษ" แต่ ... มันก็ไม่คุ้มค่ากับเวลาที่เสียไปอยู่ดีนะ

ลาก่อนครับทุกคน เจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการ!

ส่งท้าย: กิจกรรมถัดไปอัพรูปขึ้นที่ Windows Live Photos และ Facebook ประกอบไปด้วย

• ทัศนศึกษาที่เมือง Shiroishi จังหวัดมิยะงิ (13 มกราคม)
• พิธี Matsutaki Matsuri ที่ศาลเจ้าโอซะกิ ฮะชิมัง (14 มกราคม)
• ไปเที่ยวจังหวัดฮอกไกโดในช่วงงาน Snow Festival กับทางบ้าน (สัปดาห์ที่สองของเดือนกุมภาพันธ์)
• ไปเล่นสโนว์บอร์ดรอบที่ 2 (กุมภาพันธ์)
• ไปเที่ยวแถบคันไซ (เคียวโตะ · ชิงะ · นะระ · มิเอะ · วะกะยะมะ · โอซะกะ · เฮียวโงะ) ประมาณ 10 วัน (กลางเดือนกุมภาพันธ์หรือต้นเดือนมีนาคม ขึ้นอยู่กับว่าไปเล่นสโนว์บอร์ดรอบที่ 2 หรือไม่)
• ชมดอกซากุระบาน (ต้นเดือนเมษายน)
• ฯลฯ